Je hebt het vast allemaal al gelezen. De organisatie van de Premier League beschuldigt Manchester City van het massaal overtreden van de regels door ongelimiteerd geld te pompen in de club. Zo koop je kampioenschappen en titels in de Champions League. Het lijkt op omkoping, maar dan anders. Je mag een club weliswaar sponsoren met bizarre bedragen, zoals in Engeland, Parijs en Barcelona en München, maar het moet wel een reële basis hebben. Manchester City verzon allerlei financiële constructies om de allerbeste spelers te halen, de sjeik betaalde het gewoon. Dat noemen we fraude. De vraag is nu, hoe gaan de stakeholders, de zware jongens van deze nep sportclub om met deze genante situatie?
Want dat is namelijk heel belangrijk voor toezicht. Hoe staat de ‘ondertoezichtsgestelde’ erin? Populair in onze wereld van denkers over toezicht zijn bijvoorbeeld cultuurmetingen. We willen dat bedrijven zich houden aan de regels. Dat begint met de wil om na te leven. Natuurlijk bij het hoogste management. Dat geldt voor een ingewikkeld chemisch bedrijf, maar ook voor een horecaondernemer of een tankstation.
Maar Pep Guardiola houdt zich wijselijk stil. En ook alle andere grootheden zoals onze stoere Virgil van Dijk zeggen er liever niets over. De blauwe club uit Manchester gaat natuurlijk in beroep. Advocaten van de grootste kantoren, met al even bizarre uurtarieven, slijpen de messen en gaan op zoek naar ontsnappingen, noem het maar vormfouten. De grote financier achter de opgeblazen ‘topclub’, de Verenigde Arabische Emiraten, dreigt andere investeringen terug te trekken. De waanzinnige macht van het grote, grote geld.
Je kunt geen enkel spelletje spelen zonder regels
Je speelt elf tegen elf en niet twaalf tegen elf. Bij de 100 meter sprint vertrek je allemaal tegelijk en niet de ene iets eerder dan de ander. Dat geldt ook in de maatschappij. Je mag geen chemische producten produceren als dat niet veilig kan voor jouw werknemers en omwonenden. Je mag geen geld verdienen aan het verkopen van bier in jouw kroeg als je veel te harde muziek draait midden in de nacht in een woonwijk. En je mag geen koekenpannen verkopen die niet aanbranden omdat er Pfas in zit. Althans …
We willen eerlijk voetbal. De Premier League is natuurlijk ook een commercieel vehikel, maar ook dan gelden er regels van fair play. Anders kan geen enkel spel, geen enkel systeem functioneren. We willen een eerlijke en veilige maatschappij. Dat kan alleen als jij dat ook wilt. Als we allemaal accepteren dat regels nodig zijn. En we ze moeten naleven. Ook al wordt de goal van jouw favoriete club afgekeurd wegens buitenspel.
Ik hoorde laatst van toezichthouders bij een groot chemisch bedrijf – echt groot – dat zij deze inschaalden als reactief. Dat wil zeggen; ze houden zich alleen aan de regels als de overheid ze daartoe dwingt. Ik vond dat schokkend om te horen. Dan is het lastig toezichthouden. Dat zie je nu in Engeland, dat zie je elk weekend op voetbalvelden van elke amateurclub; en de scheidsrechter maar zijn best doen.
Toezichthouden is een lastig vak. Ik vertel jullie niks nieuws. Wees niet verbaasd als het af en toe uit de hand loopt. Zoals in Manchester. Blijf professioneel je belangrijke werk doen. Als de wil om na te leven er niet is, treden we op. Geen enkele krijtstreep-advocaat kan de overtreder dan nog helpen. Zodat we allemaal weer snappen dat een maatschappij waar naleven wat meer vanzelfsprekend is, het beste werkt.
Nog geen reacties.