Overheden zijn de afgelopen jaren geconfronteerd met hoge kosten door incidenten bij inrichtingen met afval-activiteiten. Het gaat om bedrijven die in eerste instantie consequent essentiële regels met betrekking tot de acceptatie en opslag van afvalstoffen niet naleven.  Vervolgens veroorzaken zij een enorme milieuschade, waarvan de bedrijven het herstel vanwege faillissement niet kunnen opbrengen. De samenleving draait dan op voor miljoenen euro’s kosten.

Een vuist maken

De aanpak van het toezicht moet door veranderende omstandigheden in de afvalwereld moet innoveren om een vuist te maken naar calculerende en soms zelfs criminele ondernemers. Het voorkomen dat bedrijven te veel afval met een negatieve waarde inslaan, failliet gaan en grote milieuschade veroorzaken, vereist een vernieuwende aanpak.

Daarvoor moet de controlefrequentie omhoog, het toezicht meer op risico’s worden gestuurd met meer de focus op de keten. Daarnaast zijn juridische ondersteuning en doorpakken (bestuurs- en strafrechtelijk) belangrijke voorwaarden voor het succes. Voorlichting over regels aan ondernemers moet een belangrijkere rol krijgen in het toezicht.

De uitgangspunten die in de Landelijke Handhavingsstrategie aan het toezicht worden gesteld, zijn zonder een versterking van het toezicht niet haalbaar. Met een goede inzet van middelen en mensen kunnen omgevingsdiensten meer grip krijgen op het naleefgedrag van afval-gerelateerde bedrijven. Het plan van aanpak ontwikkeld met toezichthouders uit de praktijk en KM Consult laat zien hoe deze middelen en mensen het beste kunnen worden ingezet.

Het bericht Afval met een negatieve waarde verscheen eerst op KM Consult.

De maatschappelijke schade door het onjuist, veelal illegaal, verwerken van afval bedraagt enkele miljarden. Een circulaire economie is in deze praktijk nog ver weg. Welke rol moeten toezicht en handhaven hierin spelen? Werkt de Europese vinding van producentenverantwoordelijkheid eigenlijk wel goed? Welke soms dubieuze rol spelen overheden zelf? Kunnen producenten hun verantwoordelijkheid wel waarmaken? Pakken afvalbedrijven hun rol in de keten voldoende professioneel op? Doen ILT en omgevingsdiensten hun handhavende taak wel goed? Hoe zit het met de sturende rol van het ministerie?

Op 22 november 2017 gaven praktijkmensen u antwoord op bovenstaande vragen. Willen we de doelstellingen van de Circulaire Economie halen, dan moet het roer om.

Tijdens dit seminar werd het eerste exemplaar uitgereikt van het boek Het Goede Handhaven aan Gérard Bouman, voorzitter van Omgevingsdienst NL en directeur van de Omgevingsdienst Regio Nijmegen. In het boek komen meer dan twintig deskundigen aan het woord over de rol van toezicht en handhaving in de Circulaire Economie.

U kunt dit boek bestellen bij Uitgeverij Pepijn.

Inleiding van Het Goede Handhaven

Het systeem van producentenverantwoordelijkheid is een succes, maar voor een volgende stap naar een beter functionerende Circulaire Economie zijn extra maatregelen nodig. Hoe beter de systematiek van producentenverantwoordelijkheid is geregeld, hoe meer afgedankte producten worden ingezameld en hoe gemakkelijker de taak van de toezichthouder wordt. Het kan allemaal minder complex, de communicatie kan beter en behalve de producenten, moeten ook andere actoren een rol krijgen. Als consumenten, inzamelaars, slopers, installateurs en verwerkers weten wat er van hen wordt verwacht, zullen zich beter aan de regels houden.

Afval is echter big business en illegale inzameling en verwerking loont. Naar schatting bedraagt de maatschappelijke schade door het onjuist verwerken van afval 2,45 miljard euro per jaar (bron: ILT). De handhaving van regels en het toezicht op de afvalverwerking is een verantwoordelijkheid en taak van de overheid. Toezichthouders en handhavers hebben in de weerbarstige praktijk een lastige rol, maar ook hier laten commitment, bevlogenheid en focus al mooie resultaten zien. Voorwaarde is wel dat ze de ruimte krijgen van hun gemeentelijke opdrachtgevers. Een meer landelijke aanpak is daarbij gewenst, evenals een betere samenwerking met andere handhavingsorganisaties en belanghebbende partijen.

U kunt dit boek ook bestellen bij Uitgeverij Pepijn.

Inhoudsopgave van Het Goede Handhaven

1. In een aantal gemeenten lijkt niet te worden gewassen
2. Producentenverantwoordelijkheid kan niet zonder het all-actors-principe
3. Beter inzicht in export van afgedankte ICT-producten is noodzakelijk
4. Wel de verantwoordelijkheid, niet de bevoegdheid
5. Handelaars zoeken de weg die het meeste oplevert
6. Hoe pak je de vele kleine inzamelaars en verwerkers aan?
7. Erken de status en de rol van de kleine inzamelaars en verwerkers in de keten
8. Meer dan driekwart van de grotere metaalrecyclingbedrijven doet nu niet mee
9. ‘Gooi maar bij het oud ijzer’
10. Als zelfs Rijksgebouwendienst zich niet altijd aan de regels houdt …
11. Verdwalen in het woud van regels
12. Een wethouder gaat pas lopen als hij de hete adem van de gemeenteraad in zijn nek voelt
13. Lekstromen bij autodemontage en fake-export
14. Alles op basis van een goede bandenbalans
15. Waar blijven de loodzuuraccu’s?
16. Het end-of-waste rechtsoordeel voor de lithium-ion accu
17. Kennis en kunde kunnen beter landelijk worden georganiseerd
18. Gemeenten kiezen niet altijd voor het beste inzamelsysteem

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Het bericht Boek Het Goede Handhaven verscheen eerst op KM Consult.

Nederland is op weg naar een Circulaire Economie. Concreet betekent dit dat in 2050 grondstoffen
efficiënt worden ingezet en hergebruikt, zonder schadelijke emissies naar het milieu. Voor
zover er nieuwe grondstoffen nodig zijn, worden deze op duurzame wijze gewonnen. Producten en materialen worden zo ontworpen dat ze kunnen worden hergebruikt zonder schadelijke emissies naar het milieu.

Toezicht is onmisbaar

Voor het welslagen van de Circulaire Economie zijn nieuwe businessmodellen nodig. Maar adequate vormen van toezicht en handhaving blijven onverminderd van belang.

We hebben het over de materiaalstromen: Verpakkingen (papier, karton, kunststof, glas, hout, metaal) Autowrakken, Bruingoed (elektronica, televisies, geluidsapparatuur, telefoons), ICT (hardware), Lampen en Armaturen, Autobanden, Batterijen en Accu’s, Elektrische apparaten en Elektrische gereedschap, Vlakglas (ramen) en Witgoed (koelkasten, wasmachines, e.d.)

Bij het inzamelen, verwerken en recyclen van deze stromen gaat nog van alles mis. De kernvraag is; wat gaat er dan precies niet helemaal goed? Hoe kan (moet?) toezicht en handhaving door omgevingsdiensten (of andere partijen) beter bijdragen om de ambitieuze doelstellingen van recycling te behalen? Het wettelijk verplichte recyclepercentage neemt toe maar is in de huidige praktijk onhaalbaar.

Werk aan de winkel!

Op 2, 23 en 30 juni volgen workshops bij de ODRU in het provincie Utrecht. We (Herman Jansen van uitgeverij Pepijn en ik) interviewen ter voorbereiding betrokken partijen van de Vereniging Producentenverantwoordelijkheid Nederland. Dit zijn diverse stichtingen die de belangen van de producenten vertegenwoordigen; vrijwel alle grote ondernemingen vallen hier onder. We analyseren de complexiteit van wetgeving, toezicht en werkelijkheid.

Onze bevindingen publiceren we in een boek; Het ‘goede’ handhaven.

Het bericht Het ‘goede’ handhaven; toezicht in de Circulaire Economie verscheen eerst op KM Consult.

Onlangs was ik betrokken bij het opstellen van een Handhavingsuitvoeringsprogramma 2016 definitief bij een grote gemeente bij mij in de buurt. Dan is het de uitdaging om het doel van toezicht steeds weer inzichtelijk te maken. “Waartoe zijn wij op aard?” De gemeente heeft daar de afgelopen jaren al op ingezet door veel voorkomende overtredingen in beeld te brengen. Het liefst met foto’s. Het werken met een iPad maakt dat reuze makkelijk, hoewel het nog steeds wel een beetje beter kan.

Sinds het balkonincident in Maastricht en de ingestorte galerijvloer in Leeuwarden, is het niet meer zo moeilijk om de wethouder de zin van toezicht op de bouw van balkons uit te leggen.

Maar voor elke thema van toezicht heb je die heilige plicht. Waarom controleren wij? Wat gebeurt er als we niet meer controleren? Foto’s van (brand)gevaarlijke situaties zijn een eenvoudig middel. Het dwingt je als toezichthouder om steeds weer na te denken waarvoor je op aard bent. Het is ook motiverend omdat het duidelijk wordt voor jezelf waarom je dit vak uitoefent. Toezicht is belangrijk. Dat jij, jouw bestuurder en de burger het maar weet. Want anders gebeuren er incidenten. En dan weten ze ons sowieso wel te vinden.

Het bericht Het heilige belang van toezicht verscheen eerst op KM Consult.

Over de weerbarstige praktijk van toezicht en handhaving en de echte redenen waarom er ongelukken gebeuren. Interviews met deskundigen over de spanning tussen regelgeving en handhaving. Over papier dat geduldig en een praktijk die weerbarstig is.

Waarom dit boek?
Er is veel discussie over de kwaliteit van de handhaving. Dit boek wil een bijdrage leveren aan die discussie. Daarbij wil het met name ingaan op het spanningsveld tussen regelgeving en handhaving, tussen toezicht, media en politiek.

Uit het boek De Laatste Schakel (2012):

 ‘Waarom is de conclusie altijd dat de handhaving niet deugt?’

Martien Meekes, gemeente Ede

‘Maar waarom is de conclusie dan altijd weer dat de handhaving niet deugt? We zijn het eind van het afschuifsysteem. Als een bestemmingsplan slecht is, wat bijvoorbeeld bij het vuurwerkbedrijf in Enschede zo was – want het bedrijf hoort natuurlijk nooit in die wijk te zitten – en de vergunning slecht is, dan zijn de brandweer en de afdeling handhaving de enigen die het nog een beetje kunnen redden.’We hebben nu een kabinet dat roept: ‘Verantwoordelijkheid ligt bij de ondernemer.’ Als je dat echt denkt, prima. Maar handel er dan ook naar. Dat doen ze niet. Want bij Chemie-Pack heeft niemand vanuit overheidsland gezegd: ‘Oh, wat een slechte ondernemer. Want die had zijn zaken niet goed voor elkaar.’ Er is alleen de vraag gesteld of de gemeente Moerdijk het wel goed heeft gedaan. In Maastricht (Red: incident met neergestorte balkons, zie kader) was het al precies hetzelfde. Niemand riep: ‘Welke idioot van een aannemer heeft die paal naast de fundering gezet?’ Want dat is wat er gebeurd is. Er is alleen gevraagd: ‘Hoe vaak heeft de gemeente gecontroleerd?’ Onzinnige vraag. Want daar gaat het in eerste instantie niet om. En dat is de invloed van de media.

‘We moeten een andere verantwoordelijkheid creëren.’

Jac Rooijmans, Veiligheidsregio Brabant-Zuidoost

‘Je zou eigenlijk naar een systeem moeten waarbij je de verantwoordelijkheid volledig bij het bedrijf legt. Dat je zegt: ‘Luister, jij mag hier best een kroeg beginnen. Graag zelfs. Ga je gang. Maar je moet wel aan een aantal voorwaarden voldoen. En een van die voorwaarden is dat je een verzekering moet hebben die jou dekt tegen een calamiteit, vergelijkbaar met de cafébrand tijdens nieuwjaarsnacht 2001 in Volendam.’ En dan staat er natuurlijk in de polis van die verzekeringsmaatschappij: de vluchtdeuren moeten vrij blijven en u mag geen fusten hebben voor de nooduitgang, en u mag dit niet en dat niet. Ik zeg niet dat je het probleem daarmee oplost, maar je gaat wel een hele andere verantwoordelijkheid creëren dan we nu doen. Want nu gebeurt er iets en dan kijkt iedereen naar de overheid, of dat nou de brandweer is of de politie. ‘Die hadden dit toch moeten zien!’ wordt er dan geroepen. We hebben het vaak wel gezien en we hebben er iets aan gedaan, maar we zijn nog niet weg of de vaten worden weer voor de nooduitgang gerold. Soms misschien niet eens bewust.’

‘Het proces van de juiste keuzes maken krijgen we maar niet tussen de oren.’

Stavros Zouridis, Universiteit Tilburg

‘Als er iets fout gaat in de handhaving, komt dat vaak omdat er keuzes moeten worden gemaakt vanwege schaarste. De beperkte organisatorische capaciteit van de uitvoering krijgt in de beleidsontwikkeling geen enkele aandacht. Het besef ontbreekt eenvoudigweg dat als je alle aanbevelingen uit de goedbedoelde rapporten zou willen invoeren, je tenminste vijf keer zoveel ambtenaren nodig hebt. We moeten nu eens echt goed gaan bekijken hoe we de capaciteit van de handhavingsorganisatie maximaal kunnen benutten. Managers in de handhaving moeten keuzes transparant maken.’

‘Als je er verstand van hebt, ga dan ook niet kijken’

Ben Ale, hoogleraar Veiligheidskunde TU Delft

‘De cultuur bij de inspecties moet veranderen. Namelijk: niet gaan kijken als je er geen verstand van hebt. Nou weet ik wel dat ze dat niet kunnen laten. Maar sightseeing kun je altijd. Doe dat dan op zondag, niet in functie. Iedereen doet er op dit moment aan mee. We zijn bezig met de spiraal naar beneden. Daar moeten we dus mee stoppen. Dat is natuurlijk vervelend want dan gaat de burger zich natuurlijk afvragen: ‘Waarom komt er niemand kijken?’ Dat moeten die bestuurders dan maar uitleggen. Maar bestuurders hoeven niets uit te leggen zolang de bevolking de illusie heeft dat er een meneer of mevrouw met verstand van zaken naar die kuilen komt kijken. Die denken: die let wel op, dus het zal wel goed zijn. Want we hebben bouw- en woningtoezicht toch om ervoor te zorgen dat het goed zit.’

‘Als je door hebt hoe complex het is, kun je nadenken over goede strategieën.’

Hans de Bruijn, hoogleraar bestuurskunde TU Delft

‘Misschien is incident gedreven handhaving wel helemaal niet zo erg. Na een incident leggen we overal sprinklers aan. Normaal lukt dat niet, maar onder de druk van de gebeurtenissen wel. Daar is helemaal niets mis mee. Hoe groter een incident, hoe simpeler onze redeneringen worden. Dat is een belangrijk mechanisme als je ergens emotioneel bij betrokken bent. Je moet dan een onderscheid maken tussen dat wat echt gebeurd is en de zaken die je presenteert. De reactie van de bevolking is goed voor te stellen. Ze willen een schurk en dat is de gemeente die niet goed handhaaft. Je moet dan niet aankomen met: ‘Ja, maar het is buitengewoon complex allemaal en af en toe gaat er wel eens wat mis. We kunnen niet alles controleren.’ Dat kun je niet zeggen.’

‘Als toezichtdruk toeneemt, ontstaat er altijd een tegenkracht.’

Ko de Ridder, Rijksuniversiteit Groningen

‘Na de rampen is er de Pavlovreactie van de roep om meer handhaving, want politiek en bestuur willen geen incidenten meer. De brand in Volendam en de vuurwerkramp in Enschede leidden tot een enorme dynamiek. Er moest strenger worden gecontroleerd. Maar na enige tijd ontstaat er een sterke tegenkracht en wil men weer minder lasten. Dit mechanisme zou eigenlijk moeten leiden tot meer nadenken over de vraag waar we nou eigenlijk mee bezig zijn. Wat is de zin van toezicht? Wat we in ieder geval weten, is dat als we niet meer handhaven, het naleefgedrag over de hele linie drastisch zal dalen. Bijna iedereen heeft het nodig dat er af en toe over de schouder meegekeken wordt. Tegelijkertijd moet je er wel vanuit gaan dat er een grote groep is waar je met relatief weinig druk heel ver komt.’

‘Ik geloof niet erg in mooie verhalen.’

Ferdinand Mertens, emeritus-hoogleraar Toezicht TU Delft en lid van de Onderzoeksraad voor Veiligheid

‘We moeten oppassen veiligheidsmanagementsystemen (vms) voor veiligheid aan te zien. Een vms is een verhaal, meestal een mooi verhaal. Ik geloof niet erg in mooie verhalen. Een heleboel mensen willen het woord ‘Inspecteren’ helemaal niet meer gebruiken. Omdat men dat ouderwets vindt. Ik begrijp dat wel. We hoeven ook niet alles te doen wat we vroeger deden. Maar als je dat woord vervangt door het woord ‘auditten’, dan weet ik niet meer waar we het over hebben. Dan zou de wereld bijna altijd in orde zijn. Alleen, wat is dat voor wereld? Dat is de wereld van het verhaal. Dat is allemaal verbaal. Onder dat verbale verhaal zit een werkelijkheid. De afstand tussen dat verhaal en de werkelijkheid moeten wij als toezichthouders overbruggen. Daar gaat het over. Daar is inspectie ooit voor opgericht.’

‘De complexiteit gaat richting chaos.’

Alex Brenninkmeijer, Nationale ombudsman

‘Het begint bij de politiek. De grootste ramp is dat bij ieder klein akkefietje in de uitvoering een enorme rel in de Tweede Kamer kan ontstaan. (Red: De chaostheorie wordt vaak toegelicht met het volgende voorbeeld: de vleugelslag van een vlinder kan tijdens onstuimig weer in de oerwouden van Brazilië voor een orkaan zorgen in Texas.). Alles kan een rel worden. Is er een rel, dan moet er wat gebeuren.De minister bedenkt weer wat. Uiteindelijk zitten we met het residu van al die acties. Een triest voorbeeld is Savanna, de peuter die door haar ouders verwaarloosd werd en door mishandeling om het leven kwam,terwijl het gezin onder toezicht stond van de kinderbescherming en jeugdzorg. Daar zijn fouten gemaakt en we moeten primair de vraag stellen: wat kunnen we daarvan leren? Maar dan komen we in de idiotie van het strafrecht. Tegenwoordig wordt falend toezicht strafrechtelijk bekeken. Volstrekte onzin. Als je je werk niet goed doet, is dat disciplinair te benaderen of functioneel. Maar het strafrecht, dat komt toch helemaal aan het eind? Wat voor zin heeft dat ook? De vervolging van die gezinsvoogd van Savanna heeft op die hele beroepsgroep een desastreuze uitwerking gehad. Al die gezinsvoogden uit Haarlem zijn uiteindelijk vertrokken.’

‘Flexibiliteit; een gevaarlijk onderwerp.’

Mario van der Ende, ex-scheidsrechter

‘Zeker als je wetten en regels moet toepassen. Er is een heel klein grijs lijntje dat loopt tussen dat zwart-witte. Dat wordt wel eens verkeerd aangeduid als de wedstrijd aanvoelen. Als je al een penalty geeft voor een handsbal in het strafschopgebied, hoeft dat niet altijd ook een gele kaart te zijn. Hands in het strafschopgebied is niet automatisch geel. Als het bij de middenlijn gebeurt,wordt een kaart meestal niet gegeven. Zeker als het niet opzettelijk is. Een ander voorbeeld. Een speler schiet de bal weg vlak nadat jij fluit. Is dat dan geel? Of in de eerste minuut maakt Pietje opzettelijk hands en krijgt hij geel. In de laatste minuut bij een 5-0 achterstand maakt Jantje hands. Geef je dan geel? Ik zal het toch wel doen, want mijn geloofwaardigheid is het belangrijkste wat ik heb als scheidsrechter. Daar zit ook duidelijkheid in.’

‘Handhaven is keuzes maken en soms verliezen.’

Caroline van der Steen, hoofd Milieutoezicht Gent

‘Wij zijn in 2008 gestart met de controle van alle garages. We hebben dat gigantisch onderschat, want het bleken er 550 te zijn in Gent. Dan zit je daar met je lijst van 550 garages. Wat moet je doen? We zeiden: ‘Kom op, we gaan ze allemaal controleren’… en we zijn er nog mee bezig. Het spontane naleefgedrag bleek niet meer dan 10 procent. Dat is schrijnend. Dan is er iets fundamenteel mis. Wij slagen er als overheid dus niet in om in het hele proces van wetgeving tot vergunningverlening en toezicht en handhaving, de ondernemer voldoende te overtuigen en voor te lichten over de regels. Waardoor wij als toezichthouder een onhaalbare taak hebben. Bedrijven worden er door de toezichthouder of boekhouder op gewezen dat ze een vergunning nodig hebben. Als die vergunning er dan is, dan is de ondernemer blij en verdwijnt het in de la. De ondernemer denkt: ik zit goed voor de komende twintig jaar. De ondernemer leest de vergunning niet en kent de voorschriften niet. Wij als toezichthouders zitten dan met een onmogelijke missie. Er gaat dus al veel mis in het voortraject.’

‘We zitten in de gevaarlijke curve van het loslaten.’

Wico Ankersmit, Vereniging BWT Nederland 

‘Het probleem is denk ik dat we ons onvoldoende goed kunnen ‘verkopen’ aan het bestuur. We moeten duidelijk maken dat wij voorkomen dat er een hoop slachtoffers vallen. Daarbij komt dat we ook wonen in een veilig land. Want we moeten in onze verhalen nog steeds het voorbeeld gebruiken van Van der Valk in Tiel, de balkonnetjes van Maastricht en het winkelcentrum Bos en Lommer. We zitten in de curve van loslaten. En die curve wordt alleen maar onderbroken als de politiek zodanig wordt getriggerd dat ze begrijpen dat die regels echt wel zinvol zijn. Handhaving kreeg pas weer aandacht na Volendam en Enschede. Maar dat is al weer te lang geleden. Kennelijk doen we het toch wel goed met elkaar in de hele keten. Zodat er weinig gebeurt in ons land. We hebben gisteravond kennelijk een aardbeving gehad. Stel dat die iets zwaarder was geweest en er was schade ontstaan, dan was er een discussie gekomen over de vraag: bouwen wij wel aardbevingproof in dit land? Maar zolang het elke keer nét niet mis gaat, of we ontdekken het net op tijd, dan leidt dat niet tot discussie.’

Het bericht Het boek De Laatste Schakel verscheen eerst op KM Consult.

In opdracht van de ODRA die de brancheaanpak in het Gelders stelsel in haar portefeuille heeft heeft KM Consult een onderzoek uitgevoerd naar de stand van zaken bij de lopende brancheprojecten en de mogelijkheden voor de toekomst. Het rapport is in de vorm van een makkelijk toegankelijke presentatie opgeleverd. De plaatjes en de korte teksten spreken voor zich. Het Vakberaad Omgevingsdiensten zal het vervolg oppakken.

Zie Branche aanpak Resultaat voor alles definitief (PDF)

Het bericht Evaluatie landelijke branche aanpak verscheen eerst op KM Consult.

Symposium Van nat naar droog. We zijn als organisaties druk in de weer en zijn dan geneigd naar binnen te keren. Terwijl de uitdaging buiten op ons ligt te wachten. Externe Veiligheid speelt vanaf de sluis van IJmuiden tot hier aan de IJ-kade onderaan dit mooie muziekgebouw. We moeten in beeld brengen en houden wat de problemen zijn waar we voor staan en we moeten elkaar weten te vinden als dat nodig.

Het bericht Symposium externe veiligheid Noordzeekanaalgebied verscheen eerst op KM Consult.

KM Consult voert het secretariaat van het Vakberaad Omgevingsdiensten, voorheen Platform milieuhandhaving grote gemeenten. Met 29 collega managers en 10 ambtelijke opdrachtgevers voortdurend op zoek naar no-nonsense verbetering van de kwaliteit van de handhaving. Samen met een actieve ‘strategische werkgroep’. In de rol van aanjager en prikkelende dagvoorzitter, helemaal op mijn lijf geschreven. Zie verder www.pmgg.nl

Het bericht Vakberaad Omgevingsdiensten verscheen eerst op KM Consult.

Uw omgevingsdienst voert toezicht uit voor uw opdrachtgevers. In deze taakuitvoering is nog ontzettend veel innovatie mogelijk. Als we willen excelleren in toezicht kan dat alleen als we helder hebben wat we precies willen en hoe we deze doelen kunnen bereiken. Via een route langs directeuren, opdrachtgevers, bestuur, adviseurs en andere partners van omgevingsdiensten gaan we de discussie aan en willen we de uitdagingen van de komende jaren in beeld brengen.

In 2012 schreef ik met Herman Jansen het boek De Laatste Schakel waarin ik 23 kenners van het toezicht in Nederland heb gesproken.

Nu werk ik aan een nieuw boek Excelleren in Toezicht dat specifiek gaat over omgevingsdiensten. Over hoe die er in 2020 uit zouden moeten zien. Daarvoor wil ik directeuren van OD’s, maar ook opdrachtgevers, zowel ambtelijke als bestuurlijke benaderen. En gerenommeerde adviesbureaus, provinciale regisseurs, het ministerie en OM en politie. Uiteindelijk willen we er ook een congres over organiseren.

De vraag zou zijn welke ontwikkelingen je op dit moment ziet en wat jouw droom zou zijn voor de toekomst. In in dromen is alles mogelijk …

Ik wil focussen op toezicht en handhaving, nieuwe instrumenten, andere verhoudingen overheid en bedrijf. Maar ook aspecten als (innovatieve) cultuur, ICT, samenwerking en organisatievormen kunnen aan de orde komen.

Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je dan in voor de Nieuwsbrief. Via deze site brengen we je dan wekelijks de nieuwste ontwikkelingen.

Het bericht Start project Excelleren in Toezicht verscheen eerst op KM Consult.

NEEMO, een consortium van adviesbureau’s in heel Europa voert de monitoring uit van projecten uit het Life programma van de Europese Commissie. Ruim honderd monitors houden in de verschillende landen de vinger aan de pols voor wat betreft de voortgang van zo’n 1500 gesubsidieerde projecten op het gebied van milieu en natuur, elk van enkele miljoenen euro’s. KM Consult ondersteunt bij de audits van het kwaliteitssysteem van de consortium, waarin geborgd wordt dat de monitors aan de gestelde kwaliteitseisen voldoen. Dat betekent jaarlijks op reis; dit jaar (2015) Budapest, Prague, Freiburg en Brussel. De ervaringen bij PwC en mijn kennis van het toezicht zijn een prima basis.

The 2015 call for action grants for the LIFE programme covers proposals for both environment and climate action sub-programmes. The total budget for project action grants for this call is € 240 811 337.

Of this amount, €184 141 337 has been allocated to project action grants for the sub-programme for environment and €56 670 000 has been allocated to the sub-programme for climate action.

At least 55% of the environment allocation will be dedicated to projects supporting the conservation of nature and biodiversity.

Traditional projects include best-practice, demonstration, pilot or information, awareness and dissemination projects. These are funded under one of three strands for the environment sub-programme (LIFE nature & biodiversity, LIFE environment & resource efficiency and LIFE environmental governance and information). For the sub-programme for climate action, traditional project strands are LIFE climate change mitigation, LIFE climate change adaptation and LIFE climate governance & information.

Capacity building projects are designed to provide financial support to activities required to build the capacity of Member States, including national or regional LIFE contact points, with a view to enabling more effective participation in the LIFE programme.

The three other new project types introduced under LIFE 2015-2020 are integrated projects, technical assistance projects and preparatory projects. For the sub-programme for environment these are managed by DG Environment’s LIFE Unit. For the sub-programme for climate action, EASME manages integrated, technical assistance and capacity building projects and DG CLIMA manages preparatory projects.

Public bodies, private commercial organisations and private non-commercial organisations (including NGOs) registered in the EU are eligible to apply for LIFE action grants. For further information, application forms and guidance documents go directly to the call page. See the calendar published on the call page for information on the closing date for applications for traditional projects.

Het bericht Audits Life European Commission verscheen eerst op KM Consult.